Hierso praat mens oor die wind. Baie en aanmekaar. Vanggend so net voor sonsopkoms hoor ek hom, die keer uit die weste, trek pantoffels aan, maak koffie, en begin beet kook. Johan google en kry ‘n hoendergereg met baie knoffel, ons druk dit in die oond en Spotify speel Café de Anatolia, most beautiful songs. En voor ons die see die see die see. Dinsdag waai ons vriend hier teen drie uur in die nag die hel uit die aarde uit, die krag is af, ek steek ‘n ketel aan op die gasstoof vir koffie en die kerse brand, maak ‘n nota om Sondag hieroor te skryf. Elroy, Gertie wat vir ons werk, se seun het Vrydagaand sy graad nege bal by Botterkloof, en die duitse auto blink, ons speel chauffeur. Hy’s cool, baie baie cool, cooler as die kar, Gertie kom uit en sê nee die kind kry mos nooit klaar met sy hare nie. Ons ry dorp se kant toe, by ‘n grondpadafrit staan Juné se drie sussies en wag en hardloop vooruit op die sandpad, ouma staan en loer van daar diep in die huis. Die twee sit agter in die kar en ek sê smile vir ‘n foto. Gister moes ons dorp uit. Oor die brug en Inverroche toe. Met Daleen en Antoinette. Daar’s ‘n splinternuwe kreatiewe kolleksie gin op die rak, coca carissa. Sjokolade en bessies, dis heeerlik, met aarbeie en lemoenskil en ginger ale en baie ys en stories en lag. Ons leef hier tussen die elemente sê Johan, snags eet die grysbok die malvablomme, die spekboomblare en die agapantusblomme in die voortuin, ons maak beurte om wag te staan, kan hy nie maar eerder vir die bitobosse gaan nie, dis volop en baie lekker. Naskrif Johan rol voort aan die balle op Stilbaai, laatmiddag, Isobel gaan saam, skop haar skoene uit, sy het op haar dag vir Spoornet gerol. Ja sê hy dis ‘n interessante klomp.
Sabbat in Jongens 