In die negentigs ryloop Nataniël van Pretoria af deur die Vrystaat en Karoo om op Stellenbosch met John te gaan dans. En snaakse dinge gebeur langs die pad. Soos die oom op sy plaas wat met ‘n tuinslang in die aarde in blaas in die hoop om ‘n skeur oop te blaas tot by die see vir sy ark wat klaar gebou daar op die plaas staan. Laasnag bring John Travolta ons met die bakkie terug huis toe van Stilbaai. Die musiek het gespeel en hy het hoog geskop saam met Daleen en Christina en Marie en Theresa daar in Hesse Straat in Stilbaai. Daai hoogskop was nie sommer so nie, hy het ‘n goeie dag met die balle gehad. Enkelsspel gewen. Een en twintig dertien. Gisteroggend was hier ‘n behoorlike storm op die see, donderweer blits en swaar reën. Toe gaan pannekoek en koffie ons by Allegaartjie. En net soos in die flieks toe ons klein was, Sondag in September en Winter van veertien Julie toe verliefdes in stadige aksie na mekaar toe beweeg, sien ek haar deur die venster en ons herken mekaar en altwee stap stadig en omhelsend nader. Elna. Sy is daar om ‘n haar jongste dogter se kombuistee by te woon, en stel my voor aan haar ander twee dogters en hulle kleintjies. Ontmoet my eerste kêrel sê sy. Ons was jonk gewees en dit was somer en ons het die paadjie seelangs tussen Jongensfontein en hulle huis op die rotse by Heuningnesbaai stukkend gestap daai vakansie. Hier vroeg in die week roep Evert, die buurman, oor die muur uit sy groentetuin en gee ‘n pampoen aan. Gistermiddag lê ek eiervrugte peppers appelkose perskes en gemmer in. Want sien ons gaan hierdie week bietjie berg toe, en mens moet ordentlik inpak, gaan krag nodig hê vir daai klim teen die hange uit. Ons is nou nege maande hier, en ja die lewe is mooi.
Sabbat in Jongens 