Category: Sunday Diaries

In die laat tagtigers gaan stap ons saam met Amanda in die Knysna bos. Haar ma was daardie tyd besig om Moerbeibos te skryf en het gereël dat ons Bos toe kan gaan. Ben, Marné en ek was reg vir die storie, Paul Revere en Camel Lights en sakkies vir die stompies ingepak met 250 ml sjerrie en 20 (of so) blokkies toiletpapier per persoon per dag, blikkies boontjies en toppers soja, en ‘n brandewyntjie natuurlik. Ek het heelpad omgekyk, vorentoe, links regs, op in die bome … te veel laataand stories van die olifante gehoor. As daar ‘n kraak gehoor is soek ons almal dadelik die dikste boomstam vir klim. Die week is ek en Johan Gootvadersbosch toe vir ‘n paar dae. In die Langeberge tussen Heidelberg en Barrydale. My grootwordwêreld. Fonteintjiebos. Bosbokrif. Melkhoutpad. Grysboksirkel. Stinkhoutsirkel. Saffraandraai. Ons het gestap, tien kilometers in die inheemse woud en 15 kilometers in die fynbos teen die hange van die berg. Dit is beeldskoon. En na die brande wat November daar gewoed het, begin nuwe groei oral kop uitsteek. Die keer was ek nie bang vir die olifante nie, maar ai die slange. En die trop bobbejane. Het weer heeltyd oral gekyk. Oppad soheentoe by Ma op Melkboom gekuier en grenadellas uit hul tuin geeet, en vir skoolvriendin Elzette ‘n lekker vet druk gaan gee op die dorp. Oppad terug stop ons by die Heidelberg Landbouskou. Nou kyk, Johan en ek het al geskou van Bela Bela tot in Fiksburg, en elke keer gaan staan hy tussen die trekkers en ander implemente en ek neem ‘n foto. Die tuin hier op Jongens groei nou so wild ons het met ander oë na die saaikaste en dorsmasjiene gekyk. Die eiervrugte moet hoeka hierdie week gepluk word. Ons het deur die perdestalle en Jersey koeistalle en merinokrale gestap. Daar hang ‘n bord met my pa se naam by die skaapkrale, hy het dit doer die jare gebou. Koffie gedrink onder die afdak daar regs van die paviljoen terwyl die omroeper die perdekarbestuurders vra om om te draai en voort te gaan op ‘n pronkdraf. Agter ons in die skousaal eet die vroue ontbyt en daar oorkant staan Andrê Schwartz gereed om op te tree. Ja, sê hy vir die vroue, as mense vra sê vir hulle ek gaan okay wees. Gister rol Johan balle in die semi-finale van die beginnerswedstryd. En ek gaan wens vir tannie Arina geluk met haar verjaardag, en ons kuier soos in ons kinderjare met borde boordensvol op die stoep van hulle huis daar voor op die rotse by die swempoele. Ek en Jako gesels en lag oor ons skooljare en oor vandag se dinge, en daar net agter die rotse spuit ‘n walvis.

• 

In die negentigs ryloop Nataniël van Pretoria af deur die Vrystaat en Karoo om op Stellenbosch met John te gaan dans. En snaakse dinge gebeur langs die pad. Soos die oom op sy plaas wat met ‘n tuinslang in die aarde in blaas in die hoop om ‘n skeur oop te blaas tot by die see vir sy ark wat klaar gebou daar op die plaas staan. Laasnag bring John Travolta ons met die bakkie terug huis toe van Stilbaai. Die musiek het gespeel en hy het hoog geskop saam met Daleen en Christina en Marie en Theresa daar in Hesse Straat in Stilbaai. Daai hoogskop was nie sommer so nie, hy het ‘n goeie dag met die balle gehad. Enkelsspel gewen. Een en twintig dertien. Gisteroggend was hier ‘n behoorlike storm op die see, donderweer blits en swaar reën. Toe gaan pannekoek en koffie ons by Allegaartjie. En net soos in die flieks toe ons klein was, Sondag in September en Winter van veertien Julie toe verliefdes in stadige aksie na mekaar toe beweeg, sien ek haar deur die venster en ons herken mekaar en altwee stap stadig en omhelsend nader. Elna. Sy is daar om ‘n haar jongste dogter se kombuistee by te woon, en stel my voor aan haar ander twee dogters en hulle kleintjies. Ontmoet my eerste kêrel sê sy. Ons was jonk gewees en dit was somer en ons het die paadjie seelangs tussen Jongensfontein en hulle huis op die rotse by Heuningnesbaai stukkend gestap daai vakansie. Hier vroeg in die week roep Evert, die buurman, oor die muur uit sy groentetuin en gee ‘n pampoen aan. Gistermiddag lê ek eiervrugte peppers appelkose perskes en gemmer in. Want sien ons gaan hierdie week bietjie berg toe, en mens moet ordentlik inpak, gaan krag nodig hê vir daai klim teen die hange uit. Ons is nou nege maande hier, en ja die lewe is mooi.

• 

• 

• 

• 

Gisteraand kuier ons voor teen die see in Stilbaai by Philippus en Herman, en ek begin weer met my  ‘ek gaan drie stories vertel’. En ek moes vinnig vertel voor ek die drie vergeet en drie nuwes moet uitdink. Soos Karin graag vertel van ons saamkuier een aand baie laat in Stockholm. Die kuier gisteraand was ‘n heerlike besigheid. Daleen skryf Philippus hulle is hier van Greyton af, hulle kook en hulle nooi ons en ons vriende vir ete. Vrydag het Kulula vir Anthony en Monique gebring, ons vier ry vroegaand oor Stilbaai toe vir die ete. Die ding is ons het die gashere nog nooit ontmoet nie, wel nie regtig nie, en die adres is die blou huis. So ons stop by die blou huis, die agterdeur staan oop, maar daar is nie ‘n krummel kos in sig nie. Klop, iemand kom aan en sê nee dis Andre wat hier bly. En sy vrou. Ons klim terug in die kar, bos kruie en wyn en kaas en al. En ons lag. Johan bel vir Daleen en sê hier is net straight mense hier. Natuurlik is daar baie blou huise in die dorp. Nou kyk daai twee kan kook, daar was ‘n hoender storie in filo, en ‘n lamsboud en aartappels en oondbeet en boontjies in ‘n sous en nog goeters. Antoinette is ook die naweek hier van Greyton af. Daleen moes ‘n keer of twee buite gaan asem haal tussen al die lag deur.  Gister probeer ons heeldag registreer in die gemeenskapsaal. Oppad Inverroche toe, die ry is te lank. Dis Stilbaai, dis ‘n stadige besigheid. Oppad Lapskyt toe vir vis en chips, die ry is te lank. Ons sal terugkom later. Nee sê die span van die DA daai twee gaan nie vandag terugkom nie, die lunch gaan te lekker wees. Vanoggend toe die kerkklok lui, sit ons in die saal, heel voor, reg om te registreer. Die melkhoutboom is oortrek met wit blommetjies, massas van hulle, en die besigheid het ‘n onaardige reuk. So ons ruik maar eerder see se kant toe. En die voëls is in die paradys. Kaapse suikervoëls, groot rooibandsuikbekkies, en die slangverklikkers hou ons op hoogte van wat aangaan. Die see lê en bak in die oggendson, die gety trek terug, ons is oppad rotspoel toe, swemskoene en al. Dan gaan Anthony en Monique ‘n storm los braai. As julle in die nabyheid is, kom oor.

• 

• 

Hier kom die bure nou terug van hul ontbyt by die poele. Die dorp raak stil, die huise is gesluit, stoepstoele, tafels en braaidromme weggepak. Tot volgende keer. Almal is op sodawater en komkommerskywe. Nou kom die vissermanne. En die afgetreedes staan die karavaanpark vol. Hulle dryf laat middae in die poele. Joe en ek het weer kantoor oopgemaak, dis salarisverhogings en terugvoer oor die betekenisvolheid van oorerflike faktore en depressie in die lewe van Ingrid Jonker. Ja, sê Petrick, nou is die vakansie verby en Ouboet lê weer in. Met ‘n boek, tot laat oggend en vroegaand. En deur die dag pruim, appelkoos, perske en gemmer blatjang in flesse. Visaftreksel van die vakansie se kabeljoukoppe. Boontjiesop. Die herfs kom nader en mens moet voorbereid wees. Hier is hoeka ‘n springbokboud in die vrieskas. En ek het ‘n voël hoor fluit Kulula bring die week vriende uit die noode. Joe doen vierkamp, hy ry fiets, dan stap ons en dan swem ons, Maandae, Woensdae en Saterdae rol hy balle. Teen Dinsdagmiddag was die diet verby, so hier gaat ons alweer. En nou gaan ons behoorlik oor die brug. Stables toe vir pizzas saam met Derick en Emma, oornag kuier op die eiland by Groot Brak met Ivan en Mpho, vandag al langs die kus af met die vroue af in die straat vir ‘n bord boerekos erens langs die pad by Boggomsbaai. Dalk klim ek die week saam met Daleen in die kar en gaan koop olyfbome in Garcia Pas. Simon bel en vertel dit reën lekker in Pretoria, ons tuin is lowergroen, hy kyk mooi daarna. My hart mis ‘n klop, daar is ‘n wêreld van ons buite hierdie fontein, en eendag gaan ons weer oor die brug ry en daar ‘n draai maak.

• 

Ek wil hê jy moet saamsing as musiek begin speel. Sing Karin Zoid vir haar seun. En het ons gesing en gelag en vuur gemaak en konsert gehou en gedans op die familiehuis se stoep tot laatnag. Derick, my broer se seun, en sy vrou Emma kuier hier vir die week, ek kan sien hoe gelukkig hulle is om met die funny dress uncles and peculiar aunts te kuier. ‘n Laaste aand van Desember vakansie samesyn op Jongens. Marianne en Lizelle gaan vandag terug. Petrick en Marc môre. Dit was ‘n moeilike aand. Ek het op my eie in die maanlig in Fonteinsingel op en af gestap en groot vrae gevra, en my longe leeggemaak. Die see is hoog, baie hoog en het gistermiddag ‘n jong vrou se lewe van die rotse by die swempoel geneem. Dit maak mens stil, en verlate en daar is ‘n familie wat met hierdie fratsoomblik moet saamleef. Nou rol die branders rustig uit op die rotse, die son bak vroegdag, die lewe gaan voort. Hierdie week het die sosiale krane op die werf behoorlik oopgedraai, te veel om almal op te noem.  Erens het die wynpyn my gevang. So kom ons min oor die brug, dit is te besig hier. Darem eenkeer onderdeur die brug gery met die girls se boot. Ma Petro het hier kom verjaar, en dit was so so lekker om dit met haar te deel. Wag ek moet klaarmaak, Andre vat ons op in die rivier tot heelbo vanoggend, gaan in die poel swem en dan later visbraai. Die lewe is mooi hier. Maar vanoggend is dit swaar om saam te sing, my hart is seer.

• 

Net soos die alikreukel en kreef gewoond raak daaraan, raak ons gewoond aan die mense om ons. Vanoggend se oppak en vertrek poele toe vir die Sondagbraai gebeur toe heel rustigerig. Hierso slaap almal nog. Karin en Ivan en Mpho en Johan.  Ek maak koffie en dink terug so op die laaste Sondag van die jaar. Dis ‘n gekuier en ‘n gekook en stap en swem en gesels en lag en wyndrink, net soos ons altyd doen tussen die kerse en die nuwe jaar. Die huis en tuin speel saam en is mooier as mooi, mense kom val in. Langmiddag kuier in die misreen by Lapskyt met Elza en Henk, Cornel en Leon, en vriende se kinders kom kuier onder die boom, Marlena en Ian stap laataand oor vir cocoa carissa en gemmerbier. Johan se susters, Marina en Laetitia en swaer Fanie het kom kersfees hou onder die melkhoutboom, en ons het groot gegaan. Vanaand kom die Fouries met al die kinders en natuurlik ook met Cody kuier. Die potte prut, die wyn is op ys. Dit was ‘n goeie jaar, ons is agt maande in die huis by die see. Ons haal asem. Mag 2019 vir ons almal goed wees.

Tjoepstil. Kom lê hier by my vannaand tjoepstil. Sing ek van vroeg af in my pajamabroek op die balkon vir die mense wat regmaak vir nog ‘n Sondag braai by die poele.  Johan probeer tussendeur bietjie laat lê maar nee daai enjins brul. Daleen het toe nie gisteraand haar bra gegooi nie, maar was close up and personal met Arno Carstens. Gedans op die los sand voor die verhoog en haar arms hoog geswaai. Ard Matthew van destydse Just Jinger kom op die verhoog met die ougatste skotse rompie, ons het heel voor gesit en geloer maar niks gesien nie. Dit was ‘n lekker aand. Daar tussen die gin bottels en die wingerde en die maan wat deur die wolke breek. De Wet en die klomp van Gourits het grondpad gevat en kom saam konsert hou. Jolanda en Sirk het heeldag gewindpomp sjerrie fietsry deur die vlaktes, gedaan gewees, so ons het hulle opgelaai vir die uitry oor die brug Inverroche toe. Gister het die Fouries ‘n stalletjie gehad by die jaarlikse Jongensfontein mark onder langs die strand. Ek maak al van September af steggies uit die tuin, aalwyne, spekboom, malvas, tiemie. Die is toegedraai in bruinpapier met dik tou om. Ma, Annarina en die drie poppe het koekies gebak en ingelê en nog goeters gemaak, my swaer Petrus was die regte verkoopman, hy het sy fietsry pelle gedreig as hulle nie beskuit of fudge of iets koop nie, Petrick het vroegdag Christina Brut op ys gesit en ‘n paar biere in winkelsakke toegedraai vir die skelm drink. Mens mag mos nie op die strand ietsie neem nie. Johan en Cornel en Karin het onder die sambreel glase geklink, en later het die hele Jongensfontein kom saamkuier. Krismis is in volle gang, Tanya en Dirk en Janette en Pieter en Lumart en Rina het kom oorslaap. So is die onderste kamer nou sommer die honeymoon suite, Lumart en Rina het vroeg Desember die knoop deurgehaak. Dis nou stil in die straat, die seewater is louwarm en die die diepsee poel roep. Geniet die Kersfeestyd.

• 

• 

• 

• 

Die dag breek, dis mooi en somer lekker. Cody, Petrick se frenchie, sit en kyk vir die seemeeue wat verby vlieg, ek koffie nog in die bed. Johan en Petrick is elkeen met ‘n fiets ‘n rigting in.  Die vakansie is in volle gang, elke aand meer huise se ligte wat brand, braaivleisvure, die klank van stemme wat lag en gesels saam met die breuk van die branders hoor mens ver, sagte goed op die oog op die strand, aan die swem, draf, fietsry, visvang. PW nooi ons vir ‘n glas wyn in die karavaanpark terwyl hy potjie maak. Ja en ons tel ons seëninge, tel hul een vir een. Dinsdag is ons weer oor die brug, oor droëvlakte, die keer stad toe. Mosselbaai en Hartenbos toe. Krismis shopping. Na drie minute in die mol trek my keel toe, ek gryp gammone en soutvleis en kerrievis, en is reg vir terugry. Dis familietyd. Petrick kuier vir die week, hy’t kom voor-vakansie uitrus. Petrus en Annarina het die familiehuis kom regkry vir die vakansie, Ma Petro ry saam. Eskom is af, en ek gooi vining twee hoenders op die weber. Die moppie locals sien mekaar so tussendeur vir ‘n vinnige wyntjie, of by ons of by Daleen. Hier bo oor die bult het twee kraanvoëls vir ‘n paar weke in ‘n koringland op ‘n nes gesit. Die kuikens het die week uitgebroei en hulle loop langbeen en soek krieke in die stoppelland. Nou die dag loop ons ons eie fisant en haar nege kleintjies hier voor om die draai raak, die kleintjies kan al amper vlieg. Komende week lê ons in, boontjies, en peppers, artisjokke en eiervrug. Wag hier’s die eerste fietsryer nou terug, laat ek nog koffie gaan maak. Kody wag hoeka vir sy oggendstap.

• 

• 

• 

• 

Ons eet pastei hierdie kersfees. Grysbok. Want daar is omtrent nie ‘n malva of agapantusblom in die voortuin oor nie. Ai dan onthou mens kersfees is ‘n tyd van vrede en liefde. En mens moet jou naaste nog liefhê ook. So die grysbok is veilig vir nog ‘n jaar. Donderdagaand sit ons aan saam met 1 500 mense aan ‘n vredestafel in Rooipitjiestraat in Melkhoutfontein net buite Stilbaai. Die wind waai koud oor die vlakte, Johan, Daleen en Vanessa is toegedraai in jakkies, die pastoor en burgemeester praat mooi, ‘n sepiestêr uit Suidooster sê mense moet gelukkig wees met hul lewe hier in Stilbaai, die meisies en ‘n paar fopdossers en een baie vrolike ou tannie is gaande oor die celebrity. Die rieldansers van Barrydale laat die stof staan en maak musiek op verfblikke. Die son sak en vrede hang tussen die vlaggies en in mense se samesyn. Vrydagmiddag dek ons nog ‘n lang tafel en ek bak en ek kook en maak mooi, ‘n dankie sê piekniek vir die mense hier van Voëlkliplaan. Inverroche met swartbessies, aarbeie, kaneelstok en pomeloskil het nog nooit so lekker geproe nie. Woensdag is ons brug oor om Johan se nuwe fiets op Riversdal te gaan haal. Stywe broek en helmet en al. Soggens so rondom ses gaan swem ons. Anthony het kom seker maak die tuin is hoe hy dit beplan het. Hy is een baie tevrede landskapper! Die vonkel is op ys, gaan nou-nou vis eet by Lapskuit. Jongensfontein is gereed, die huise en dakke en geute is skoon, die grasperke netjies, die strandpaaitjies met nuwe klippies gegooi en vasgerol, drie pikkewyne het ‘n groot dek, almal se hare is geklits, die boude gemarineer in die yskas, die koekblikke vol. Nou moet die kinders en die kleinkinders en julle net kom kuier.