
Die Amerikaners hou danksegging en ‘n groot deel van die wêreld hardloop saam agter Swart Vrydag aan. Hier bly ons op hoogte van die dinge. En kan nie anders as om ook dankseggend terug te kyk nie. Dit is sewe maande sedert ons hier ingetrek het, Vrydag die bakkie en motor Riversdal toe geneem vir nuwe nommerplate, CCC1607 en CCC4161, hulle is nou ook local. Welkom in Stilbaai meneer sê die man van Jacksons toe hy klaar is met die nommerplate. Maandagoggend broei die nege fisantkuikens uit en ons is soos grootouers opgewonde. As die kleintjies met die trappe afneuk sit die ma ‘n keel op, Johan hardloop en vang hulle en sit hulle terug in die agtertuin. Dinsdagoggend ontdek hulle skrop skrop die groentetuin, beet en wortels lê die wêreld vol, toe sit ek ‘n keel op. Laatoggend vat hulle die pad en gaan soek ‘n ander hopenlik vriendeliker groenteboer. Die nes voel leeg. Gisteroggend het die somer uiteindelik hier aangekom. Net na sonop is Karin, Andre, Daleen en ek saam met ‘n aanvallige avontuurman, Eugene, op kayakke by die Stilbaai hawe die see in. Eers om die hawe muur geroei en al langs die kus af tot by Skilpiesbaai. Vandaar oor die baai preekstoel se rigting, agter die groot branders terug, om die riviermond, tot weer by die hawe. Dit was ongelooflik fantasties. Johan moes nog eers die laaste deel van verkoue en griep deurwerk en kon nie saam nie. Vandag is hy weer perdvris en oefen kliphard vir die aksies wat die nuwe week voorlê. As mens nou so roei op die see raak jy mos honger. Ons kuier die res van die dag onder die melkhoutboom, en geniet die somer die son die wyn die lewe. Vanoggend ver gaan stap, Karin is terug Boland toe en ons sit nog bietjie onder die boom. Netnou gaan ons swem.






















